Bir deneyimde ya da birkaç deneyimde hayal kırıklığı yaşadıktan sonra bütün yeni ve güzel deneyimleri, eskisinin korkularıyla örselemek, başlamadan sonuna kadar verme cüretini göstermek aslında ne büyük bir haksızlık...
Kuran'a göre, Yaradanın ruhunu içimizde taşıyoruz. Böylesine bir kutsallıkla onurlandırılmış insanlar olarak, ne hakla kendimize karşı saygısızlık ederiz? Ne hakkımız var kendimizi ertelemeye? Kendimizi sevmemek ne cürret? Kendimizi ne hakla küçük görürüz? Ne hakla değersizleştiririz?