"Arın, ben öldüm. Karanlıkların içinden çıkıp yine buraya geldim. Ben yine sana döndüm. Bütün diyarın yükünü omuzlayan sana. Sen başarısız olmadın, senin hatan değildi. Yaşananların suçlusu sen değilsin. Herkesi kurtarmak istiyorsun, herkese sahip çıkmak istiyorsun. Ben de seni kurtarmak istiyorum."
"Benim kurtarılmaya ihtiyacım yok. Ben..."
"Senin kurtarılmaya ihtiyacın var. Aramıza böyle mesafe koyarak bunu yok sayamazsın. Bir sürü talihsizlik yaşadık. Ben seni kaybettim. Sen beni kaybettin. Dünya üç kez döndü Arın ve biz yine burada, asla düşlemeyeceğimiz bir denizin kıyısında yan yanayız. Bana bunun bir anlam ifade etmediğini söyleme!"
"Ben çok daha uzun süredir bunu yaşıyorum. Bununla yaşıyorum. Kendini yiyip bitirmene gerek yok. Ben senin hayatındaydım. Yanındaydım. Sen buna alışkınsın. Ben senin yokluğuna alışkınım. Bunu yadırgamam ki."
"Hayatın kolay olması gerektiğine inandım hep. Zorlamanın faydasız olduğuna. Bir şeyi zorlamam gerekiyorsa onun bana göre olmadığını düşündüm. Çünkü bize ait olanlar için zorlanmamız gerekmez. Olmayan şeyler bir uyarıdır benim için, bir ikaz."