İnsanoğlunun kalbinde samimi olmak ve birbirini sevmek için duyulan arzu yatar.
Evlilik bu yakınlık ve sevgiye duyulan gereksinimi karşılamak için tasarlanmıştır.
Her çocuğun içinde, sevgi ile doldurulmayı bekleyen bir "duygu deposu"vardır. Bir çocuk gerçekten sevildiğini hissederse, normal olarak gelişecektir. Fakat Sevgi deposu boş olduğu zaman, çocuk yanlış davranışlarda bulunacaktır. Çocukların yaramazlıklarının çoğuna boş bir "sevgi deposu" nun özlemleri yol açar.