Heyhat, insan şu yeryüzünde o kadar iğreti bir misafir ki, varlığını en olumlu bir şekilde hissettiği, sevdiklerinin hayalinde ve ruhunda varlığının en gerçek bir etki yaptığını gördüğü bir yerde bile gönüllerden siliniyor ve izleri kayboluyor, hem de ne kadar hızlı!
O benim zekâ ve kabiliyetlerime kalbimden daha çok kıymet veriyor. Halbuki bu kalp benim övündüğüm tek şeydir ve o tek başına bütün kuvvetimin bütün mutluluğumun bütün felaketimin kısacası her şeyimin, kaynağıdır. Ah! Benim bildiklerimi herkes bilebilir, fakat kalbim yalnız bana aittir.