Demetria Pesto
@Dmtria
Daima dünyadan kaçacağım, ama bir manastıra değil.Ya da her akıntının toprakta yolunu bulduğu yere değil, kendimi bulmaya, kendimi unutmaya koşacağım.
Søren Kierkegaard
10 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Bazıları otların,çiçeklerin,her türlü ağacın yeşil pislikten ibaret olduğunu düşünecek kadar memnuniyetsiz;kimileri de esen rüzgarı dahi romantizm sayacak kadar sarhoş ruhlu olurdu
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden…
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…
Kulede ilk uyanan daima o olurdu çünkü ancak o zaman kendisini dinleyebilirdi.Çoğu zaman uyumazdı bile.
“Dünyadaki tüm insanlar ölmüş,sadece şu bulutlar ve ben kalmışım.Ah!Hem korkunç hem güzel!”
Bir kez olsun şu dileği yerine gelemez miydi?