Göz kapakların kapanır yavaş yavaş uyku ile olan mücadelen sona erer
Ama bi anda aklına birşi takılır
Yapamadığın yada söyleyemediğin
Işte ozaman sen uykuyu ara geliyor mu bidaha...
O kadar güzel bir yalnızlığın içinde gözüküyordun ki .Sonraları seninle konuştukça, aslında yanlız olmadığını, zihninde taşıdığın yorucu bir kalabalıkla birlikte yaşadığını anladım.
''Yani sen yanlızca mavi giyerek rahat nefes alamazsın;bunun için, gökyüzünün aydınlığına çıkman, güneşin bedenini arındırması ve diğerlerinin oksijenle dolması gerekir önce. Tabiatın sana sunduğu, temiz yiyecekler yersin sonra ve sonra dua ederek ,kalbini öfke, kıskançlık ve korkulardan arındırırsın.Bu böyle devam edip gider ,hayatta hiçbirşey birbirinden bağımız değildir. ''