Ali
@Dogan_ali
Çalışan bir adam, yoksulluk, ağır ağır kararan gelecek, sofra başında akşamların sessizliği; böyle bir evrende tutkuya yer yoktur.
Reklam
İnsan evlenir, bir süre daha sever, çalışır. Sevmeyi unutana kadar çalışır.
Böylece herkes günü gününe ve bu göğün altında yapayalnız yaşamayı kabul etmek zorunda kaldı. Bu genel terk edilmişlik duygusu uzun vadede karakterleri güçlendirecekken içini boşaltmaya başlamıştı.
Hiçbir işe yaramayan bir bellekle yaşamak. Durmadan düşündükleri o geçmişin de pişmanlıktan başka tadı yoktu.
Her yerde olduğu gibi Oran'da da zamanları ve durup düşünecek halleri olmadığından insanlar birbirini pek de bilmeden sevmek zorundadır.
Reklam