Ali
@Dogan_ali
Şüphesiz bir ruhumuz var. Ve yalnız ruhumuz var.
Reklam
Beni kaçıran fikir, onun benden evvel kaçmasını önlemekti. Kaçmak için kaçtım. Korkumdan kaçtım. Aşk stratejisinde bu, sevgilide, sevişmenin müşterek seviyesini aşan bir fazlalık peyda olduğunu sezen gururun onu bir ân için küçümsemesinin tezahürü olduğu zamanlardakinin tam zıddına, bir hezimettir. Gururun zaferi değil, bozgunudur. Ben ruhumla değil, bacaklarımla kaçtım. Ruhum hâlâ onun peşinde. Hâlâ onunla dolu.
Kamaranın boş yerleri arasında, güzel gözlerin ve bacakların cazibesinden doğan tercihin *kozalitesi Nilüfer'in vücuduna mı, Yahya Aziz'in ahlakına mı bağlıdır?
Onunla göz göze gelmek istemedi. Yabancı bir yüzün aynasında kendi mânâsını seyredebileceği bir ân değildi. Çirkindi, muhakkak.
Belki cinayetlerin çoğu, bir aşağılık kompleksini hiç değilse irade cephesinden telafi hamlesiydi.
Reklam