Ali
@Dogan_ali
Çok tuhafsın, diye mırıldandım, korkunçsun, anlamıyorum..
İşte o anlamadığın tarafıma yakalanıyorsun sen, dedi, bildim mi? Oysa basit biriyim. Sense her şeyi gözünde büyütüyorsun. Olduğu gibi göremiyorsun, büyüteçle bakıyorsun.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Peki, seni sevmemi istemiyor musun?
Beni sevmene müsaade ediyorum, dedi, ama benden bir şey bekleme. Söylemiştim sanırım, bende umut yok.
Bana bu müsaadeyi vermen büyük lütuf, dedim.
Yani insanı hep yarım görüyoruz. Ya onu seviyoruz, birinci realitesi içinde; ya nefret ediyoruz ondan, ikinci realitesi içinde. Fakat nefretimiz esas. Çünkü onun birinci realitesini kendi hayalimiz sanıyoruz ve aşkta hayal kırıklığına uğrayınca, bunun, hakikatte, ikinci realiteye çarpan birincinin kırıklığı olduğunu anlamıyoruz.
Çünkü erkek o değil mi? Erkeksin sen. Kızlarla istediğini yaparsın. Fakat rezil değilsin. Namus bayrağısın. Şahikalarda* sallanan muhterem ağabey, rezil benim değil mi?
İnsan bu hâle düştükten sonra, ondan kurtulsa bile, ileride, hatırasına katlanamaz. Böyle bir ân, hiç, hiç yaşanmamış olmalıdır.