Gidersin… geceler iner bir bir,
Uzun kalış bile zarardır insana.
Ne yiğit kalır kılıca sarılacak,
Ne umut, ne de umut edilen.
İnsanların sonu yok oluş,
Dalların kaderi gibi: soluş.
İnsan ölüme gizlice yürür,
Atlar mızrak için hazırlanır.
Kaburgalar arasında kısa bir durak,
Sonrası toprakta uzun bir yorgunluk.
Bulut gibidir insan:
Bir rüzgâr toplar, bir rüzgâr dağıtır.
Zamanın âdetidir bu:
Her gün bir dost uzaklaşır,
Harabeler ağlar ardından.
Geceler ayrılıkla birleşip
Uzun mızraklara yardım eder.
Bazen birine sevinç olan zaman,
Bir başkasına zehir olur.
Dünya böyledir:
Birini okşar, ötekini yaralar.
Her ağlanan bir gün ağlanır,
Ne kadar yaşarsa yaşasın.
Ümitler yorgunluk ve pişmanlıktır,
Onları teselli sanan için.