Ey kalplerde olanı gören ve işiten Allah,
Beklenen her şey için hazırlayan sensin.
Ey bütün sıkıntılarda kendisinden umut edilen,
Şikâyetin ve sığınılacak yerin sahibi sensin.
Ey rızık hazineleri “Ol!” demenle açılan,
İhsan eyle; çünkü bütün hayır senin katındadır.
Sana olan fakirliğimden başka bir vesilem yok,
Sana muhtaç olarak fakirliğimi gideririm.
Kapını çalmaktan başka bir çarem yok,
Eğer geri çevrilirsem başka hangi kapıyı çalayım?
Senden başka kime umut bağlayıp adını haykırayım,
Eğer fazlın kulundan esirgenirse?
Haşa! Senin lütfun günahkârı ümitsiz bırakmaz,
Senin ihsanın daha bol, bağışların daha geniştir.
Alçak gönüllülükle kapına geldim bilerek ki,
Senin kapında tevazu fayda verir.
Dayanağımı sana tevekkül ederek kurdum,
Ellerimi açtım, yalvararak istiyorum.
Her darlıktan bize bir çıkış yolu ver,
Ve bize lütfet; dönüş yalnız sanadır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Acı içinde bıraktıgında ve onlara ihtiyacın
olduğunu bildiklerinde kimseye güvenilmemelidir.
Akıl oyunları oynayıp da asla güven vermiyorsa
hiç kimseye güvenilmez.
Göz yaşlarını görüpte bir santim bile
kımıldamıyorsa kimseye güvenilmez.
Canını yakıp kayboluyorsa ya da durumu tersine
çevırıyorsa kımseye guvenilmemeli.
Uzuntunün arkasındaki sebep kendisiyse ve
bunu düzeltmeye çalışmıyorsa hiç kimseye güvenilmemelidir.
Sonunda seni seven bir insan iyi olmadığını
bilmekte rahat etmez.
Hayatımdan geçen tüm sert insanlar bana
merhametli ve nazik olmayı öğretti.
Geçtiğim tüm zor zamanlar bana daha güçlü ve
dirençli olmayı öğretti.
En kötü sözlerle canımı yakan bütün insanlar
bana tatlı olmayı ve kelimelerimi dikkatli seçmeyi öğretti.
Tanıdığım bana kötü gelen herkes bana daha iyi
bir insan olmayı ogretti.
Beni daha kötü yapmaya çalışan tüm o şeyler ve
insanlar, yanlışlıkla daha iyi olmam için bana yardım ettiler.
Sanki biri beni arkadan itti…
Otuz iki kattan aşağıya doğru…
İçimde sessiz bir yıkım oldu, hiç gürültü çıkarmayan…
Sanki biri gizli odamı bastı…
Ruhumun kablolarıyla oynadı…
Öyle ki bazen yanıyor, bazen sönüyorum…
Tam karanlığı bekler gibi…
Kalbimin eklemlerine doğru yayılan bir pas hissediyorum…
Artık işe yarar değilim…
Ben sadece bir insan hurdasıyım…
Beklentilerin yorduğu…
Ve yolları tükenen…
Soğuk bir kaldırımın üzerinde…
Her insan seni kendi psikolojik merceğinden okur, gerçekliğin üzerinden değil.
Bu yüzden herkesi saflığına ikna etmeye çalışarak kendini yorma. Çünkü insanın algısı nesnel değildir; kişinin deneyimlerine, yaralarına, korkularına ve içinde taşıdıklarına bağlıdır.
Kirlenmiş bir göz saflığı göremez, huzursuz bir ruh ise saflığı yanlış yorumlar; iyiliği zayıflık, açıklığı ise tehdit olarak algılar.
İçinde kötülük taşıyan biri, başkalarında da yalnızca kendi yansımasını görürsen yağmurdan bile daha temiz olsan bile.