Dokja
@Dokja02
6 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gözündeki bir damla yaşı silerek:
“Çok dokunaklı konuştunuz, üstadım. Bakayım, düşüneyim hele bir. Sonra, kim bilir, belki de beni asmazlar. Gelip beni o hücrede şöyle acayip bir kılıkta bulunca bir de bakarsınız ki katıla katıla gülmeye başlarlar. Sonra, assalar da ne çıkar? Alt tarafı, bu da ölümün bir başka şekli değil mi? Asılarak ölmek, feylesoflara yakışan bir ölüm tarzıdır. Belki benim alnımda da böyle öleceğim yazılı. İnsanın feylesof gibi yaşayıp feylesof gibi ölmesi çok muhteşem bir şey, doğrusu!”
Papaz onun sözünü keserek: “Şu halde, mutabıktız. Yarın geleceksin, değil mi?” diye sordu.
Fakat şair bu soru ile birdenbire kendine geldi:
“Maalesef hayır, üstadım, gelemeyeceğim. Asılarak ölmek saçma bir şey. Benim hiç de böyle bir niyetim yok.”
Reklam
"Seni hayata bu kadar bağlayan ne türlü bir sebep var?"
"Bir değil, bin sebep var, üstadım. Hava, gökyüzü, sabah, akşam, ay ışığı, dostlarım olan serseriler, yosmalarla yaptığımız gevezelikler. Paris'teki güzel mimari eserler, yazmakta olduğum üç kitap. Hangi birini sayayım bilmem ki! Anaksagoras "Ben dünyaya güneşi hayran hayran seyretmek için geldim." dermiş."
“Ee söyle bakalım, Gringoire ne diyorsun buna?”
“Şunu derim, üstadım; beni, belki değil muhakkak asarlar.”
“Canım, ne üstüne vazife bu senin!”
“Amma da yaptınız, ne üstüme vazife olur mu?”
“Kız senin hayatını kurtarmıştı ya. Sen de minnet borcunu böylece ödemiş olursun.”
“Ama, benim ne borçlarım var, üstadım! Hiçbirini de ödemiyorum.”
Benden korkuyorsun, çok çirkinim değil mi? Ama yüzüme bakma. Yalnız beni dinle, o kadar. Gündüzleri burada kalırsın, geceleri kilisenin her yanında dolaşabilirsin. Ne gündüz ne gece kiliseden sakın çıkayım deme. Yoksa seni asarlar. Sen ölürsen ben de ölürüm.
Puan vermedi·420 syf.·
50 günde okudu
·2025 2. kitabı
