Özgenur

"Olan oldu, artık üzerinde durmanın bir anlamı yok," diye bağırdı. Annesi ileriye bakmak gerektiğini savunuyordu, çünkü gelecek belirsiz, güzel ve olasılıklarla doluydu.
Sayfa 58·Kitabı okudu
Reklam
İçinde bir hüzün vardı, kaybedilmeyecek kadar değerli bir şeye sahip olduğunuzda hissettiğiniz türden bir hüzün.
Sayfa 59·Kitabı okudu
Sıcak bir yaz günüydü. Altı yedi yaşlarındaydım. Annem işteydi ve ben bütün gün güneşin altında yatıp tüm vücudumun güneş yanığı olmasını istedim." "Neden?" "Çünkü annemin eve geldiğinde bana krem sürmesini istiyordum. Eğer güneş yanığı olursam, onun dokunuşunu hissedebilecektim."
Sayfa 60·Kitabı okudu
Her şeyin bir çözümü var ve sadece saniyeler uzakta.
Sayfa 100·Kitabı okudu
Elleri orada, masanın tam karşısında, ona çok yakınlar ama çok da uzağındalar. Olanlardan sonra, artık dokunulmazlar.
Reklam