Ekranlardan ve gazete sayfalarından bize yansıyan asıl şiddet, vahşetin sıradanlaştırılmasıdır. Bize yakın bir zamana dek tiksinti veren, midemizi kaldıran şeyler, sıradan hale getirilerek seyirlik nesneler oluverirler.
Edebiyat, hayallerine sadakatini yitirmemiş ve inanmış insanların uğraşıdır. Hayallerimizi yitirmek istemiyorsak, safları sıklaştırmak zorundayız. Okur ve yazar, yani o "üç-beş kişi" birbirinin soluğunu hissedebilmeli. "Ben yaşıyorum. Ya sen?" diyebilmeliyiz birbirimize.