Belirli bir zaman aralığında yaşayıp, bedenimiz yavaş yavaş parçalara ayrılır, ruhumuz her gün biraz daha ezilirken, çabalayarak geçirdiğimiz her günün ‘kıymetini’ bilmemizi söyleyen insanların ikiyüzlülüğü doğuştan mıydı, yoksa sonradan mı öğrenilmişti?