Dostukitap
@Dostukitap
Hiçbir yerde hiçbir şeyde olmayan biri olarak…
Uyanan AdamEdebiyat
Puan vermedi
İnsan, neye uğrarsa uğrasın, en sonunda kendine uğrar… Kendi yolunu bulan insanın başka yolu yoktur. Bireyin kendi yolunu aydınlatmada, kendi ruhunu anlama ve kendine olan inancını geliştirmede önemli bir adım… Başkasını okuduğumuzda kendimizi görmek bu olsa gerek.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi
Ölüm, sonsuzluktur. Konusu itibariyle çarpıcı, bir sözün insanın hayatındaki önemi ve değişimini, zor hatta imkansız gibi görünen şeylerin de aslında zaman içinde nasıl da doğal bir hal aldığını gösteren şahane bir eser. Beklenmedik bir haberin insanın alın yazısına dönüştüğünü düşünün…. Küçük dokunuşların kimi insanlar için ne anlama geldiğini, zorlu kararlar alırken nelerden vazgeçtiğimizi ve bütün bunların nihayetinde beliren sonuçlara göğüs germenin hüzün verici gözyaşları… tavsiye ederim, insanın önyargılarını kıran bir eser.
Yalnızlıkta Varoluş
Puan vermedi
Bir insanın varoluş çabası, kendini gerçekleştirme, nihayet her şeye kendi bakış açısıyla bakma girişimi! Bazı insanlar derindir. Hatta bazen derinin de derinini aramakla geçer hayatları. Mehmet Altun’un bu eserinin kahramanı Edip de derinin derinini arayanlardan biri.
Kim, ne, niçin, neden ve nasıl gibi pek çok sorunun derinliklerinde gezen kahraman, yazarın kaleminde ruh bulmuş.
“Ben de aradığımı bulmuştum. Senelerdir aramıştım da farkında olmadan: Kendimi. Kendime ait olmayı tam yirmi altı yıldır ertelemiştim. Bunun farkına vardığımda, aslında yaşadığımı sandığım hayatın hiç de öyle olmadığının bilincine vardım ve dedim ki, yirmi altı yıldır yaşamıyorsun! Korkunçtu gerçeğe ulaştığım o an! Saçlarım, işte tam da o zaman ağarmaya başladı. Gerçek, belki de aklıktı, aklık doğuruyordu zira.”
Okurken kendimizi de sorgulayacağımız ayrıcalıklı bir eser olan “Yalnızlığın Kanat Sesleri” çok ses getirecek olan bir roman.
Hatice Dökmen
Onlar, Olmayanlar…
Puan vermedi
Müthiş! İlkin yavaş ilerleyen, gittikçe hız kazanan, en sonunda çarpan bir son. “Onlar ki hiçbir zaman “ile” olamamış, her zaman “ve” olarak kalmışlardı.”
Mavi Çizmeli Çocuk; inanç, kader, köy insanının yaşama bakışı ve yaşam biçimini derinlemesine ele alan çok katmanlı bir romandır. Romanda beklenmedik olayların ve doğanın insan üzerindeki egemenliği ve bunun beraberinde getirdiği psikolojik yıkımları sarsıcı analizlerle dışa vuran yazar, sarsılmaz gibi görünen şeylerin adım adım yıkılışını sürükleyici bir dille gözler önüne serer. İhsan Nuri’nin korkunç rüyasıyla başlayan roman, ailesi etrafında şekillenir. Roman; sevgisiz bir şekilde ekilen tohumlar, unutulmuş çocuklar, yarınsız kalpler, karanlıktan beslenen zihinler, birlikteyken birbirinden uzakta olanlar, kan bağlarının getirdiği ölümcül yaralar, dinmek nedir bilmeyen mutsuzluklar ve çalışmaya adanmış köle ruhlu özgür insanların yıkılmaz cehaletlerinin adeta kalesidir. Henüz üç yaşındaki Güven’in kayboluş hikayesi ve zor zamanların insan ruhu üzerindeki etkisinin bir anne ve ailenin diğerleri üzerindeki dokunaklı tınısı, okuyan her kalbi kendine çeken ve bize insan olduğumuzu hatırlatan acılarla bir daha gün yüzüne çıkmaya çabalayan umudun sönmeyen yıldızı olarak karanlıkta parlamaya devam edecektir. 
Mavi Çizmeli Çocuk 
Mehmet Altun
Mavi Çizmeli Çocuk Mehmet Altun