''Perhiz arzuyu kamçılar.'' Önceki zamana ait eski filmlerden alıntı yapıyoruz. O zamanki filmler daha da önceki bir zamana aitti: Bu tür konuşmalar kendi çağımızdan çok önceki bir tarihe denk geliyor. Annem bile böyle konuşmazdı, en azından onu bildim bileli. Belki de gerçek yaşamda hiç kimse böyle konuşmazdı, baştan beri uydurmaydı bütün bunlar. Gene de, insanın aklına kolayca gelmesi ne kadar şaşırtıcı, homolara özgü bu basmakalıp ve yapmacık şakanın ne işe yaradığını anlıyorum şimdi, eskiden beri ne işe yaradığını: kendi özünü uzak tutmaya, kapalı korunmuş.
Şimdi sıra bağışlamada. Şimdi beni bağışlamakla uğraşma. Daha önemli şeyler var. Örneğin: Diğerlerini koru, eğer güvenlikteyseler. Çok fazla acı çekmelerine izin verme. Ölmeleri gerekiyorsa ölümleri çabuk olsun. Onlar için bir cennet bile sağlayabilirsin. Cennet için sana ihtiyacımız var. Cehennemi kendi başımıza da yapabiliyoruz.
Komutan'ın dediği doğru. Bir artı bir artı bir artı bir dört etmiyor. Her biri tek kalıyor, onları birleştirmenin yolu yok. Biri diğeriyle değiş tokuş edilemez. Birbirlerinin yerine geçemezler.