Yusuf ŞAHİN
@Dragonfly
Yağmur yağar şarkılar sustuğunda...
İyi ki kitaplar var..
Umut hep vardır...
Eğitim,bilime dayandırılmaz ve yeniliklerden uzak kalırsa,yıkanmayan bir ayağa dönüşür ve içine sokulduğu terliği de kokutur.
Başlarken herşey çabuk gelişiyor.Biterken yavaş yavaş...Çoğalırken herkes barış içinde.Gitgide azalırken kanlı bir savaş.Kalp,işin başında delirmiş gibi çarpıyor.Sonunda çıt çıkarmıyor.Yaşamaya yetecek kadar işte.Tek tük.Şimdiki saatler gibi.Biraz yok,birazcık da var gibi.Nihayetinde de naaş gibi.Kaldırılmıyor üstelik.Öylece kalıyor öldüğü yerde.Başlarken akla pek mikrofon uzatılmıyor.Fikrini,sorulmadıkça bile beyan eden daima gönül.Nasıl kanatlandığını,iki heceli bir ismi günde kaç kere andığını anlatırken kafaları ütülüyor.Ama sandığından hiç söz etmiyor.Gönlün huylarıdır diye kabul ettiğim,birer uyuşturucuymuş meğer.Sanırken uyanmamak.Kanarken kondurmamak.Anarken şükretmemek.Yanarken yıkanmamak.Gönlün bütün bu huyları,sonunda komaya sokar ya adamı.Yapacak birşey yok.
İnsan biriyle uzun yıllar,anlamaya,çözmeye,değiştirmeye,inanmaya çalışırak yaşarsa ve o inanç her defasında yıkılırsa ya ona benzemeye başlıyor ya da artık hiçbir şeye benzememeye.