Yusuf ŞAHİN
@Dragonfly
Yağmur yağar şarkılar sustuğunda...
İyi ki kitaplar var..
Umut hep vardır...
"Acının dili gözyaşıdır ve gözyaşı insanlar arasındaki ayrımı sıfırlayarak onları eşit kılar."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Parmağını tozlu bir masanın üstünde gezdirdiğinde toz nasıl parmağının ucunda toplanır ve masanın cilası ortaya çıkarsa insanlar da öyledir.Ne zaman ki bir insanın ruhuna sert ve keskin bir darbeyle sürtersin parmağını,o zaman ortaya çıkar rengi.Üstünde biriktirdiği tozun altında,gizlemek için didindiği büyük bir açlık,ortaya çıkarmak için didindiği büyük bir umut görürsün.Toz korkusudur insanın."
"Ağladıkça azaldım ben
Kim bilir kaç kentin kaldırımına yağdım
Ben yağdıkça azaldım...
Bir kısmımı annem aldı götürdü;az kaldım
Bir kısmımı babam çaldı,getirmedi;yas kaldım
Ben azalmış benimle beraber yasıma yaslandımda yaşadım...
Arada bir sevdalandım,yaş tahtalara bastım
Tahtalar yaştı;yaşlandım!
Azaltmadan kaç kişi sevebildi ki beni evlat tadında...
Her gün bira daha çoğaltarak?
Bir saydım;sen tek kaldın!"
