"Ne bir acı,ne bir çığlık,ne bir ünlem!Sadece bir kaç damla kan.Hepsi kendi ellerinden kendi elleriyle akıttıkları kanla lekelerken eteklerini,dediler ki Ya Züleyha,sen haklıymışsın bağışla bizi.Bu ki yaratılmışların en güzeli,Züleyha bağışla bizi.
Züleyha oturduğu yerden doğruldu usulca.Dedi,siz ellerinizi doğradınız,ben yüreğimi doğradım.Bir kez gördünüz siz,ben yıllardır bu güzellikle sınanmaktayım."