Xəyal Qocayev
@Dreamman
There is always hope :)
Kitabı oxuduqca sadəcə bir hekayəni deyil, bir düşüncə axınını izləyirsən. Roman sanki səssiz-səmirsiz içinə çəkir, sonra səni öz içinlə üz-üzə qoyur. Hekayədəki azadlıq anlayışı bəzən konkret bir obrazda, bəzən də qapalı bir cümlədə üzə çıxır. Oxuduqca anlayırsan ki, azad olmaq sadəcə bir yerə getmək deyil, bir hissə çevrilməkdir. Bu əsər oxucuya suallar verir və cavabları özü ilə gətirmir. Sonda isə anlayırsan ki, bəzən ən böyük azadlıq, öz içində çırpınan səssizliyə qulaq verməkdir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tolstoyun bu hekayələr toplusu sadə insanların sadə həyatlarına işıq tutur, amma o sadəliyin içində elə bir dərinlik var ki, insanı silkələyir.
Oxuduqca düşünürsən ki, bəzən bir ovuc sevgi, bir damla mərhəmət bütün bir ömrün mənasına çevrilə bilərmiş.
Tolstoyun dili ağır deyil, amma təsiri çox dərindir. Səssiz-sədasız toxunur ürəyə.
