Derya
@Dryay
68 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
"Eylülde mavi bir gündü.
Körpe bir erik ağacının altında sessiz.
Sardım onu, sessiz solgun aşkımı.
Kollarımda tatlı bir düş gibi.
Ve üstümüzde güzel bir yaz göğü.
Bir bulut dikkatimi çekti.
Öylesine beyaz ve öylesine yukarda.
Gözlerimi kaldırıp baktığımda artık orda değildi."
Das Leben der Anderen (2006)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Boğmaya çalıştığımız her dürtü zihnimize iyice yerleşiyor ve bizi zehirliyor. Vücut bir kez günah işler ve günahla ilişkisi kesilir, çünkü eylem bir tür arınmadır. Geriye bir hazzın anısından ya da pişmanlığın lüksünden başka bir şey kalmaz. Şeytana kapılmaktan kurtulmanın tek yolu ona boyun eğmektir. karşı koyarsanız, ruhunuz kendine yasakladıklarına, kendi canavarca yasalarının canavarlaştırdığı ve yasa dışı kıldığı şeylere karşı duyduğu arzu yüzünden hastalanır."
İnsanları seviyorum ama kendi kendime şaşıyorum da, insanlığa olan sevgim arttığı ölçüde kişilere olan sevgim azalıyor. İnsanlığa hizmet yolunda büyük işler başarmayı düşlüyorum sık sık, gerçekten de insanların mutluluğu uğruna çarmıha gerilmeye bile giderim belki, ama öte yandan bir insanla aynı odada iki gün yalnız kalmaya dayanamam, bunu deneyimlerimden biliyorum. Bana yakın olunca kişiliği onurumu eziyor, özgürlüğümü kısıtlıyor. Bir gün içinde dünyanın en iyi insanından bile nefret edebilirim: yemeği yavaş yavaş yemesi bir kimseden nefret etmeme yeter. Başka birinden nezlesi var, ikide bir sümkürüyor diye nefret edebilirim… Yanıma yaklaştıkları anda düşman kesiliyorum insanlara. Gel gelelim, kişilerden nefret ettiğim ölçüde insanlığa olan sevgim artıyor.
