Ruhum, acı bir yaşanmışlığın başrol oyuncusu. Acıların ağırlığından pestile dönen kalbim azmin hikayesini yazıyor. Erken çöker karanlık,
Yıldızları daha çok görelim diye mi çalındı aydınlık heybemiz. Nelerden vazgeçmek gerekiyor oysa bunun için. Mutluluk, aşk, nеşe...? ve ben umudumu yitirdim şu karanlık gecelerde. sessiz bir fırtına kopuyor... Virane bir şehre ne işler ölüm? Hadi uyansın herkes şu ölüm uykusundan çok geç olmadan uyansın...