...dönse ömrü uzayacak, hızla yitirdiği ışığını yenileyebilecekti belki.. ama oraya dönmeyi bir kez bile aklından geçirmedi... ışığının, elmas tozları gibi bedeninden dökülmesine aldırmadı... çevresini kendisi yaratmalı kendisi yok etmeliydi.. o hiçbir zaman sönmüş yıldızlar mezarlığına gömülmeyecekti.. gerektiğinde kül olup savuracaktı kendini...
Büyük inşaatlar yapabilirsiniz.. ama sizi yücelten insanlar.. o büyük inşaatların içinde.. kendilerini kaybolmuş hissettiklerinde.. haysiyetleri zedelenir.
•
Yollar ve köprüler, önce insanın kalbine çıkmak zorundadır.
Ece Üner