Nahoş olamayan bir arsızlıkla
Kalıplar altında da kalacağımı bile bile
Yollar aşkla kesişince
Gel dedim...
İnsan olana, insan gibi gülümsedim
Ruhum üflenirken yaradılışa boyun eğdim
Kelamları sevgiyle harç ettim
Emirleri hıfzettim...
Yalanları yaşayanlarla yorulmadım, soluklanmadım,
Hayatına dokunduğum, hayatıma dokunanların cümlesine yenildim
Olsun...
Ben seni sevdim.
Zira, yüreğime dokunan bir tek sendin.
Dündar Öztürk