Dursun Eskipınar
@Dursuni
....kendisi sanki yaşananların, zamanın, bütün bir hayatın dışındaymış gibi öyle umarsız, öyle aldırmaz, kurumaya yüz tutmuş bir ağaç gibi dikiliyordu yağan karın içinde....
"Azrail'e koz vermek istemiyorsan, sevdiklerinin sayısını az tutacaksın bu dünyada"
....daha fazla ihtimal vardı.Aklimizi karıştıracak kadar çok ihtimal.Hepsinin peşinden koşturacak olursak gerçeği kaybedebilirdik...
Bayılıyordum yardımcımın böyle bir ilkokul çocuğunun samimi merakıyla sorduğu sorulara...
Işığını yitiren boş evler, ölümü bekleyen karantinadaki hastalar gibi sessizce dikiliyorlardı karanlığın içinde...