Sen bir çift kanat istiyorsun, ben onu bir turna kuşuna konduruyorum...
Senin kanatların nereye açılırsa, bulutlar da oraya gidecek, biliyorum. Ben bir işaret bile değilim artık, yalnızca uçuşan kelimelere tutunmaya çalışıyorum...
Sen bir çift kanat istiyorsun, ben onu bir çift kelimeye konduruyorum...
Rüzgâra tutacak yüzüm yok ve bir esenlik aradığım uçurumlar yalnızca sözlerden ibaret...
Ey şair, hazirana mektup yazmayı unutma!
O haziran ki yılın ortasında durmakla değil, aşklara başlangıç olmakla meşhurdur; yüreklere su değil, ateş serper...
Şehirde siyah arıyorlar, saçlarımızı karanlık sanıyorlar. Siyah başka, karanlık başka. Üstümüzdeki siyah, dildeki karanlıktan elbette daha aydınlık. Gözlerimiz siyah ve akşam gibi bir şey anlaşılsa da bundan, kimseye karanlık çökmüyor bakışımızdan...