Selda
@Duru07
Gülüşü bahar mevsimli kadınlardandı. Gözlerinde kasıp kavuran, tutkulu yazlar. Mahçup bir genç kızla özgür bir kadın kol kola gezerdi yüzünde...
11 Kasım
2030 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ve yine geç kaldığım, muhtemel odur ki bir çoğumuzun da bihaber olduğu, yeterince bilinmeyen bir eser...
İlk okuduğum Peyami Safa kitabı oldu, Matmazel Noraliya'nın koltuğu. Utanarak söylüyorum, sırf ön yargılarımdan ötürü okumaktan imtina ettiğim bir yazardır kendileri...Ki aslında görüşleri hoşuma gitse de gitmese de her yazarı en az bir eserini okuyarak kendim tecrübe etmeyi düstur edinmiş bir okuyucuyum...
Burda bir parantez açmalıyım: Ön yargım Peyami Safa nın olduğu şeyle veya görüşleriyle ilgili değil, olamamışlığıyla ilgilidir. Net bir tavrı yok gibidir mesela. Kafası hep biraz karışık gibidir, biraz olsun fikri olanlar beni anlayacaklardır. Bunun nedeni neredeyse bütün usta kalemleri şekillendiren hezeyanlar, sorgulamalar, hem kendisi hem çevresiyle olan cevaplayamadığı veya cevabı reddettiği sorular olabilir...Her ne olursa olsun edebiyat tarihimizde böylesine güçlü bir kalemle karşılaşmaktan onur duydum...
Kitabın içeriğiyle ilgili hiçbir şey yazmak istemememi mazur görün lütfen. Ben de hiçbir fikrim olmadan daldım bu maceraya zîra ve bu pusulasız çıkılması gereken bir yolculuk olmalı. Kendi istediğiniz yoldan gidip size hitap eden yerden yakalamalısınız, dikkatiniz başka yere dağılmadan. Çok fazla seçeneği barındıran, dolu dolu ve son derece tatmin edici bir eser...
Bu kadar güçlü bir kalemle ve bu güzel eserle bu kadar geç tanışmak benim ayıbım, ama burda kalmayacak tabi ki... Yolculuğumuz yeni başlıyor...
Keyifle :)))
Reklam
" Kendisiyle ilgili arzuları olmayan bir insan, kendisini tüm gücüyle etrafındaki dünyanın arzularına adayabilirdi..."
Genç Yahudi Chaim'in hayali, Kabala öğretisinin bilinmeyen, itinayla gizli tutulmuş kavramlarını yazmak ve bu kitap sayesinde ölümsüz olmak...
Kitabın içeriğine girip büyüsünü bozmak istemiyorum, lâkin...
Din, felsefe, aşk, macera, gerilim...Birbirinden bağımsız ve tek başına işlendiklerinde dahi sayısız kez tek kitap olarak okuduğumuz başlıkların bir arada işlendiği mistik bir öykü...
Başlarken bir beklentim olmayan kitaplardan oldu. Bu kitabı ne zaman aldığımı dahi hatırlamıyorum. Muhtemelen marketteyken sırf indirimde diye sepete attıklarımdan :))
Senelerdir kitaplığımdan okumak için kitap seçerken itina ile görmezden geliyordum, ısrarla önüme çıkıyordu ve bir nevi inatlaştık sanırım.
Halt etmişim oysa ki...Son derece akıcı, sağlam ve sizi içine çeken bir eser. Tadı damağımda kaldı diyebiliyorum.
Hak ettiği değeri görememiş, gölgede kalmış bir kitap. Bitirince biraz hüzünlendim bu açıdan. Kesinlikle bir şansı hak ediyor. Benim gereksiz direnişim uzun sürdü, sizi uyarmak istedim:)))
Keyifle...
Therese Raquin, yazarın az bilinen kitaplarından...
Ve utanarak söylüyorum; Emile Zola nın okuduğum ilk kitabı. Keşfetmek için çok geç kalmış olduğumu daha ilk sayfalarda anlamış olmama rağmen, başlamak için doğru kitabı seçtiğimi düşünüyorum...Her şeye rağmen sevebildiğim bir kitap oldu...
'Her şeye rağmen' kısmını açıyorum hemen: Çevirinin ve yayınevinin okuduğumuz kitaplar üzerindeki etkisinde hemfikirizdir. Kesin olarak söyleyebilirim ki kendi adıma en kötüsüydü. İnanılmaz zorlandım. Bu kadar çok yazım yanlışı olan bir kitapla ilk kez karşılaştım. Çoğu kez kendi cümlelerimi kurarak devam ettim. Bırakmamak için direnme nedenim, bunu çok nadir yapmam ve hikayenin anlatım şekli. Bu kadar basit bir hikayenin bu kadar güçlü anlatımına ilk kez şahit oluyorum...
Konu, aslında hergün karşılaştığımız üçüncü sayfa haberi gibi. Özgün olduğunu söyleyemeyeceğim, hiçbir yerinde sürpriz yok. Ama...Kişi ve yer tasvirleri olağanüstü.iç dünyanın, benlik ve duygu karmaşalarının analizi inanılmaz derecede güçlü. Karakterlerin azlığı daha anlaşılır kılmış. Kafanızda karakterleri, mekânı canlandırarak okuyorsanız , sizi en fazla tatmin edecek kitaplardan olacaktır...
Yazarın ilk kitaplarından. Henüz 26 yaşındayken kaleme almış bu eseri. Özellikle yolun başındayken yazdığı bir kitabı seçtim ve kendini daha da bulduktan sonra yazdıkları, beni gerçekten heyecanlandırdı...
Bitmeyen keşiflere.. :)))
Merhabalar...
Şimdi yazacaklarıma 'inceleme' demek iddialı olacaktır; zîra bu kitapla ilgili bir kitap yazılabilir ve hatta yazılmalı da...
İçeriğe çok detaylı girmeyeceğim, kafamda binlerce sözcük dönüyor ve ben uygun olanları yakalayamayacak kadar dağıldım diyebilirim :)
Kitap üç bölümden oluşmakta...
1)- Dünyasız bir kafa
Bu bölümde kahramanımız Kien, sadece kendisi ve kitaplarından oluşan kusursuz dünyasında...
2)- Kafasız bir dünya
Bu bölümde ise Kien, kitaplarına iyi bakacağına inandığı için aslında küçümsediği ve kendisinden de yaşça çok büyük yardımcısıTherese yle evlenir...
3)- Kafadaki dünya
Son bölümde biraz daha dağılan, çözülen, sanrılarıyla boğuşan bir Kien var...En çok bu bölümü sevdim...Konfüçyüs ten, Buda ya, Doğu felsefesinden, Yunan mitolojisine, Adem ve Havva ya kadar çok çeşitli betimlemeler var. Ayrı ayrı okuduğunuz bir çok kitabın özeti gibi...
Kitabı okurken bir çok kez, kendi kendimle konuşurken buldum kendimi. Kahramanımızla kavga ederken veya " yeter artık, okumayacağım" derken...Çünkü tam kahramana çok yakın hissetmişken, empatinin zirvesindeyken, ters köşede buluverdim kendimi.
Bu anlamda ciddi bir sınavdı benim için :)
Şunu da belirtelim; bu hikayede tamamen kusursuz diyebileceğimiz bir karakter yok. Sanıyorum beni de en çok bu yanı cezbetti. Kusursuzu sevmek kolay çünkü, burda kahramanımızı kusurlarıyla seveceksiniz...
Ve son olarak, kitapta yaratılıştan günümüze kadının hayattaki en büyük (hatta tek) tehlike olduğuna dair bölümler çokça mevcut. Tüm kadınların yok edilip, tarihin erkekler için yeni baştan yazılmasına kadar vardırılmakta.
" Coğrafya kaderdir"
Peki hiçbir coğrafyaya ait olamamak...Var olmaya çalıştığınız her yerde coğrafyanın sizi, âdeta kusarak içerisinden atmak istemesi...
Binlerce yıldır kutsal saydığımız veya saymadığımız, ama varlığını kabul ettiğimiz bir çok din ve Tanrı sığdı yeryüzüne, sadece Yezidilerin dinine ve inanışlarına yer yoktu...
İnanışlarına göre Tanrı insanı yaratıp meleklerinden ona secde etmesini istediğinde, baş melek Tavus(Yezidilerin kutsalı) buna karşı çıktı. "Ben ateşten yaratıldım, o topraktan.Ona secde etmem" dedi ve cennetten kovuldu.Bu yüzden sonra gelen dinlerde cennetten kovulan şeytanla karıştırıldı.Melek Tavus pişman oldu, Tanrı dan af diledi ve cennete geri döndü oysa ki...Yine de şeytan la özdeşleştirildiğinden, Yezidiler de şeytana tapan olarak hiçbir dinde, hiçbir yerde kabul görmediler...Öyle ki onları öldürmek, işkence etmek cennetle müjdelenmekti...
Tarih boyunca hiçbir dinin, hiçbir kavmin görmediği işkencelere maruz kaldılar ve ne acıdır ki, bunu değişmez kaderleri olarak kabul edip, görünmez yaşamlarına devam ettiler...
Gururu insanlıktan büyük Yezidi kızı Meleknaz ve Mardin li Hüseyin in yollarının kesiştiği, ama bu zorlu kesişmenin çokta uzun süremediği bir hikaye... Büyülü Mezopotamya topraklarına, tadı damağınızda kalacak bir yolculuk...
Ve Yezidi Nergis in ölürken söylediği o son sözcükler, belki de bütün kitabın sığdırılabileceği , herşeyi anlatan, ya da anlamsızlaştıran bir yüktü...Beni de huzurlu başlayıp, huzursuz bir ağırlıkla, insanlığı, insanlığımı sorgulamakla başbaşa bırakan...
" Ben bir insandım"....
Demişti Nergis...Hüseyin öylesine etkilenmiştiki bu hiç görmediği küçük kızın insanlığa olan siteminden...Onun da giderken son söylediği sözler olmuştu...Nergis i ilk kez tam olarak o an anlayabilmişti belki de...
Reklam