Hayatta kalıplar var... Ritimler.Bir hayatta kendimizi köşeye sıkışmış hissettiğimizde,hüznün,trajedinin, başarısızlığın yada korkunun ,tek bir var oluşun ürünü olduğunu düşünmek çok kolay.Yalnızca yaşamanın değil ,belli bir şekilde yaşamanın sonucu olduğunu düşünmek.Demek istediğim , acıya karşı bağımsızlık kazanmamızı sağlayacak bir yaşam tarzı olmadığını anlasak, herşey çok daha kolay olurdu.Mutluluğun doğasında acının da olduğunu.Biri olmadan öbürünün de olamayacağını.Tabiki farklı düzeylerde ve miktarlarda.Ama hiçbir hayatta sonsuza kadar saf bir mutluluk olamaz..