Zamanı gerektiği gibi kullanamadığımız için yaşam bizi yoruyor. Öyle ki zamanında dile getirilemeyen her söz, yapılamayan her davranış ve vakti geldiğinde hareket etmeyen her tren yoruyor bizi. Acaba her söz zamanında dile getirilse her şey zamanında yapılsa trenler zamanında yol alsa yine de yorar mıydı yaşam bizi? Zaman geçtikçe mi anlıyoruz bunu; yoksa anlamaya başladıkça mı yoruluyoruz? Yoruldukça coşkumuzu kaybedip durağanlaşıyor muyuz? Ancak şu da bir gerçek ki mücadele gücünü kaybeden insan yaşamın zorluklarına karşı koyamaz, kendini yaşam seline kaptırıverir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Psikolojiniz için🧠;
hayatta en değerli şey ailemiz.Çok sık kullanılır ya “sen ailedensin,kardeşimsin, ablamsın,abimsin” bunlar bir anlık hisle söylenecek söylemler olmamalı.Herkese bunu dediğinizde herkes kardeşiniz olur; düşününce herkes kardeş ise dost olan, arkadaş olan,yabancı olan kimse kalmıyor.Bu sebeple kelimelerin ağırlığını bilerek kullanın.Hiç suya ihtiyaç duymayan birinin elindeki su şişesini size ikram etmesi ile, susamış birinin sizinle suyunu paylaşması çok ayrı durumlardır.
Ş.ŞAHİNGÖR
