Karanlık damlıyor geceye,
Ruhumda yara izleri...
Kime, neyi anlatayım ki?
Herkes kendi derdine uykuda.
Kurduğunuz hayaller bile yıkık dökük,
Elinizi attığınız her bağ kopuyor sanki.
Ne geri dönebiliyorsunuz o eski heveslere,
Ne de bu enkazın içinden çıkabiliyorsunuz.
Zaman sinsi bir sızı gibi akıp giderken,
Yalnızlık duvarlar gibi üstünüze geliyor.
Sorular cevapsız, yollar ise sisli,
Yoruluyor insan kendi gölgesini taşımaktan.
Yine de bitmiyor içinizdeki o gizli direniş,
Kırılan her umut yeni bir iz bıraksa da.
Bu karanlık elbet bir gün rengini değiştirir,
Yaralar sarılmasa da taşımayı öğrenir ruh.
21:22 02.06.2026
Duygu İdi
dyglusiirlr
Tüm online satış platformlarında🩵
Bu kitabı,
şiirlerimle büyüttüğüm içimdeki yetim çocuğa hediye ediyorum.
Varlığı, kalbimin en karanlık gölgesi olduğu kadar,
yazdığım her kelimenin de sönmeyen ilk ışığı olduğu için.
Bütün yalnızlıkların ve gözyaşlarının bir armağana dönüştüğünü,
sessizliğinin bugün en gürültülü söz olduğunu bilsin diye.
Onu terk etmediğim ve ona nihayet sarılabilen benliğim için;
bu sayfalar, ona adanmış sonsuz bir kucaklama olsun.
Duygu İdiBir Şairin KalbindenDuygu İdi
Tüm online satış platformlarında.
Bu kitabı,
şiirlerimle büyüttüğüm içimdeki yetim çocuğa hediye ediyorum.
Varlığı, kalbimin en karanlık gölgesi olduğu kadar,
yazdığım her kelimenin de sönmeyen ilk ışığı olduğu için.
Bütün yalnızlıkların ve gözyaşlarının bir armağana dönüştüğünü,
sessizliğinin bugün en gürültülü söz olduğunu bilsin diye.
Onu terk etmediğim ve ona nihayet sarılabilen benliğim için;
bu sayfalar, ona adanmış sonsuz bir kucaklama olsun.
Duygu İdiBir Şairin KalbindenDuygu İdi