Hayatın bütünlüğünü sorgulayarak, maruz kalabileceğin acıların, sorunların büyüklüğü ve çokluğu üzerine kafa yorarak kendini yıpratma. Karşılaştığın her sorunda kendine şunu sor: "Bu yaşadığım sorunda katlanılamayacak, dayanılmayacak bir şey var mı?" Sorunun cevabi karşısında mahcup olurdun. Öyleyse seni yıpratabilecek olanın ne geçmişte ne de gelecekte olduğunu; sadece şimdiki zamanda oldugunu hatırla. Şimdinin sorunlarını kendi içinde sınırlar, bu tek seye bile katlanamadığı için ruhuna çıkışırsan sıkıntılarının verdiği rahatsızlık azalacaktır.
Bazı şeyler doğmak, bazı şeyler ölmek için acele eder; doğmuş olan bazı şeylerin bir parçası şimdiden ölüyor ya da çoktan öldü bile. Bu sonsuz akış ve dönüşüm sürekli
dünyayı yeniler; tıpkı zamanın ırmak gibi kesintisiz akışının bize sürekli sonsuzluğun yeni bir parçasını göstermesi gibi. Bu uçsuz bucaksız ırmağın üzerinden hızla akıp
geçen şeylerin hangisine değer verebilir insan?