Ben böyle aptal görülüp sonunda kaybedeceğimi bildiğim için anneme ve diğerlerine karşı kendi düşünce tarzımın arkasında duramıyorum çünkü korkuyorum. 
Doğru umut ve doğru arzulara sahip olmadığımız   için azarlanıyoruz, peki ama doğru idealin peşinden koşsak, bu insanlar bize destek olup rehberlik edecekler mi acaba?

 Her nasılsa sabahlar, geçmişte kalan şeyleri, mazideki insanları, feci derecede tanıdık beyaz turp turşusu kokusu gibi tatsız bir şekilde anımsatıyor.