Bizlər daxilən körpə kimiyik. İstəyirik hər şey biz istəyən kimi olsun.
İstədiyimiz şeyi həyat bizə verməyəndə isə təşvişə düşürük , gözlərimiz yaşla dolur, özümüzə bu həyatda yer tapa bilmirik.
Qəribə orasıdır ki, istədiyimizi əldə edəndən sonra onlara olan marağımız tamamilə itir və onları lazımsız bir əşya kimi kənara atırıq
Bütüb bunları göylərdə seyr edən mələklərdən biri digərinə dedi:
İnsan özünü ucaldacaq fürsətlərinin bilərəkdən əldən verəcək qədər axmaqdır .
Digəri dedi:
İnsan bağlı qapılara mütamadi baxan və nəticədə də qapıları gözməyən bir varlıqdır .
Nifrətimi idarə etməyi , bu qədər səbirsiz olmamağı , gözləməyi öyrənirəm.
Mənə elə gəlir ki, böyüyürəm.
Hər keçən günlə özüm haqqında daha çox şey öyrənirəm..