Meltem özcan
@EMelti
Şu anda okuduğu kitap
Moby Dıck ile olan savaşım
Hayatımda bu kadar zorlanarak ve uzun sürede okuduğum bir kitap olduğunu hiç mi hiç hatırlamıyorum. Ki ben pandemi zamanı daha 17 yaşımdayken Suç ve Cezayı 1 haftada bitirmiş bir insanım. Sorunun sadece kitaptan değilde benim artık hayattan da okumaktan da hevesimin kalmamasına bağlayabilirim belkide...
Bunun bir çok sebebi olabilir dediğim gibi ama en bariz sebebi Kapra yayınlarını genel anlamda çok sevmeme rağmen bu kitabı karınca duası yazar gibi basmış olmaları. İnsanın okuduğu herhangi bir kitabın 20 sayfasının 60 sayfa gibi hissettirmesi çokta normal değil bence. Keza içeriğide benim tarzım olan bir kitap değilmiş onu geçte olsa anladım.
Hani insanın evinde her zaman okunmayı bekleyen kalın ve kesinlikle senin tarzın olmadığından emin olduğun ama her zaman var olan bir kitap vardır ya benim için bu MOBY DICK' ti ve bende buna bir son vermek için başlamam gerektiğine karar verdim. Ama keşke birilerine hediye etseydim diye düşündüm çoğu zaman. Benim için daha iyi bir karar olurmuş kesinlikle ama balinanın kuyruğunun ucuna kadar gelmişken gururum bu kitabı bırakmaya el vermiyor. Bu kitabı okumaya başlayacaklara tavsiyem kitabı bölerekten okumanız ve yanında başka bir kitapta okumalısınız. Bende başlarda öyle yaptım. Şuan sonlara geldiğim için yanında kitap okumaya gerek görmüyorum gerçi ama siz muhakkak yanında başka kitapta okuyun yoksa ortalara yaklaşamıyosunuz bile çünkü Moby dick in hikayesi tek başına mükemmel ilgi çekici bir kitap değil.
Benim düşüncem tabi bu denizi çok seversiniz balinaları katletmeli kitapları çok seversiniz o ayrı bir mevzu.
Reklam
Ah Eyşan ahhh
Hayatımda bu kadar toksik bir kitap okumadım. Ne zaman tamam şimdi kız hayatını düzene sokacak ve bizde rahatlayacağız desem yanılıyorum. Eyşan kendi sonunu getirmek için elinden geleni yapan bir drama queen den başka bişey değil 190 sayfadan sonrası o kadar yordu ki okurken işkence gibiydi resmen. Depresyonda veya depresyona girmeye müsaait olan arkadaşların asla okumaması gereken bir kitap. Benim bile psikolojimi bozdu. Eyşana asla acımadım. Hatta öldüğü sahnede o kadar rahatladım ki. Bu kadar hayatının kıymetini bilmeyen kendini mahveden başka bir karakter daha okumadım hayatımda! Aylak adam ya da Osama Dazainin kitapları yanında kişisel gelişim kitabı gibi kalır!
...
...
Yukarda yazdıklarımı kitabın bitmesine 50 sayfa kala yazmıştım ama sonunu gerçekten hiç böyle beklemiyordum. Sonuyla ilgili bir tek bile ipucu verilmemişti sonu gerçekten baya iyiydi ama bu durum yinede kitabın benim psikolojimi bozduğu gerçeğini değiştirmedi tabi. Hep kötü yanlarından bahsediyor gibi oldum ama anlatım açısında sıkmayan ve kolay okunan bir kitaptı o yönden beğendim. Sadece işte o Eyşan yok mu o Eyşan beni çıldırttı.