Emre Silvan
@ESILVAN
85 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Reklam
MKMML
“Zavallılar - Poor Things", Alasdair Gray'in alternatif tarih, gotik mizah, bilim kurgu, toplum eleştirisi, bir çok gönderme ve sembolizm -özetle; karmakarışık ama inanılmaz güzel ve keyifli romanıdır.
Kitap hafızası ve kimliği değiştirilip tekrar canlandırılan ve Bella Baxter adıyla anlatılan genç bir kadın hikayesiyle başlayıp, sonrasında; Victoria dönemi İngilteresi sanayi devrimi ( ya da güneş batmayan imparatorluk) eleştirisi, kadın, çocuk, hayvan ve çevre hakları, İngiliz hegemonyası ( diğer uç nokta kominizim) gibi konuları sorgulatan tam bir aktivist olan Victoria karakteriyle tamamlanıyor.
Romanın büyük bir çoğunluğunda Bella’nın hikayesini okuyorsunuz. Bu bölümde yoğunlukla teknik ve anlatım bakımından Mary Shelley'nin "Frankenstein" eserine bir gönderme yapılmış. (Tekrar canlandırma / mektupla anlatım vs. ) Fakat Alasdair Gray öyle ustalıkla eril tanrı eleştirisi yapmış ki, muhteşem. Bir erkek tarafından ( ya da onun için yaratılan - yerleşik düzene geçişle eril tanrı hakimiyeti başlıyor ) yaratılan Hava’nın ( Bella’mız) , dünyanın ne halle geldiğini ya da getirildiğini anlatırken, gözümüzün içine sokmadan bizimde bunu sorgulamamızı sağlamış. Bence kitaptaki en büyük pay burada ama bunların dışında evlilik, iktidar, güç, riyakarlık, diğer söylediklerim gibi çokça yakaladığım farklı göndermeler ve eleştiriler var. Bunları da tanımlamaya çalışsam sanırım sayfalarca yorum yazmam gerekecek.
Neyse; Zavallılar son zamanlarda en keyif alarak ve eğlenerek okuduğum kitaplardan biri ( belki de en iyisi ). Filmini de en kısa zamanda izlemeyi düşünüyorum.
Not: Kitabın çok katmanlı olması ve farklı kişilerin mektuplarıyla ilerlemesi okuma kolaylığını çok bozmamış. Bir kaç paragrafta yeni dile hızlıca alışıyorsunuz.
Not2: Ne ironik değil mi? Frankenstein’ı bir
Kitapları yarım bırakma huyum olmaması ve sayfa sayısının azlığı sayesinde ( “az kaldı, az kaldı “ iç motivasyonuyla tabi ki ) bitirdim. Fakat bu kitabı anlamlandırmayı başaramadım.
Kahramanımız Alman asıllı, Londra’da yaşayan ve cinsiyet değiştirmiş bir kadın ( Yani ilk cinsiyeti kadın ). Kitap, doktorunun odasında monolog formunda, değişim sürecine gelmeden önceki yaşadıklarının ve hissettiklerinin anlatımından oluşuyor. ( Kitabın arka kapağı üfürme yani ). Bu anlatımı o kadar yoğun ve yüksek perdeden yapıyor ki; siz empati kuramadığınız gibi bir de yoruluyorsunuz. Ayrıca yazar her şeyi koymaya çalışmış bu içeriğe. Irkçılık, cinsel şiddet, kadının toplumdaki yeri, aşklar, yasak aşklar, seks vs. yani aklınıza gelebilecek ne varsa.
Özetle ben beğenmedim. Bunu postmodernizmin içerik özgürlüğü ya da kara mizah denemesi olarak da olumlalamam. Bence sorun hikaye anlatıcılığında.
Reklam