Kararında sevmeyi beceremedim.
benim çiçeklerim
hep çok suladığım için öldüler…
Her gece uyumadan önce senin fotoğrafına bakıyorum.
Olur da bir daha uyanamazsam inşallah gördüğüm son yüz senin yüzün olsun diye…
Bir gün yolda yürürken aklına düşersem, bil ki hâlâ dualarımdasın. Ben seni kalbimde en güzel yere koydum, incitmeden, kirletmeden sevdim. Şimdi yol ayrımındayız... Belki yolun benden geçmedi, belki de geçip gittin fark etmeden. Hakkım varsa sende, helâl ettim. Sen de kendine iyi bak.
Olmazsa da... sen zaten alışkınsın güçlü durmaya, bir yolunu bulursun. Ama ben, biraz sende kaldım.
Kalbimin en sessiz köşesinde, adını hâlâ usulca anıyorum. Bazen bir şarkıda, bazen bir sokakta...
Kırıldım belki ama kırmak istemedim hiç. Sevdim çünkü, eksilmeden.
Ve şimdi... sadece susuyorum mecburen. Çünkü bazı vedalar, sessizce güzeldir...