Kitap boyunca şu soru zihnimden hiç çıkmadı:
Bir insan yaptıklarını hatırlamıyorsa, hâlâ o kişi midir?
Yazar bu sorunun cevabını vermiyor; okurun içini kurcalayıp geri çekiliyor. Bu da metni rahatsız edici ama güçlü kılıyor.
Uyku tutmadığı için dışarı çıktım, gece gökte yıldızlar parıl parıl. Bir sonraki hayatımda gökbilimci ya da Fener bekçisi olarak doğmak istiyorum ..dönüp baktığımda anlıyorum ki, insan denen varlıkla muhatap olduğum işler en yorucu olanlarıydı.