Hayatımda yirmi sayfalık bir öyküye bile yetecek
bir olay yok gibiydi. Felç olmuş halde oturuyordum, dünyada konuşacak
kimsem olmadığını hissederek, insanlıktan tamamen uzakta, kendi eserim
olan bir vakumun içinde Kendimi giderek daha kötü hissediyordum.
Ancak yazar olmak beni mutlu edebilirdi ve yazar olamıyordum. Oturup tek
cümle bile yazamıyordum. Korkudan kaskatı kesilmiştim
oturduğum yerden bakınca, dünyanın tek bir şey tarafından
yönetildiğini görüyorum. Köpek suratlı, iblis suratlı, kocakarı suratlı, bir panik; suratı filan olmayan büyük bir panik