_Bir zamanlar yoksul ve gururuma düşkündüm, tıpkı sizin gibi ;sizin yaşadıklarınızı ben de yaşadım muhtemelen.
_Bütün bu söyledikleriniz çok güzel, Anna Sergeyevna ,ama bağışlayın beni ...kendimden söz etmeye alışık değilimdir, hem aramızda öyle bir uçurum var ki...
Sıradan bir insan değilsiniz; henüz gençsiniz, önünüze koca bir hayat var .Neye hazırlıyorsunuz kendinizi?Nasıl bir gelecek bekliyor sizi? Demek istediğim şu: Amacınız nedir, nereye gidiyorsunuz ,ruhunuzda neler var? Sözün kısası, kimsiniz siz, nesiniz?
_İnsan düşünecek, bekleyecek ,kendi değerini bilecek yani kendine değer verecek olursa kolay olmaz; ama düşünmezse kendini vermesi çok kolay olur.
_ insan nasıl değer vermez kendine? Bir değerim yoksa bağlılığım kimin ne işine yarayacak?
_Belki de aşırı titizsiniz.
_Olabilir.Benim için ya hep ya hiçtir .Cana candır... Benim hayatım aldıysan ,sen de kendi hayatını vereceksin bana acımadan ve dönüşü olmayacak biçimde .Yoksa başka türlüsünü istemem.