Bedriye G.
@Ebdg
Burası benim not defterim. Derdimi, üzüntümü ve yaşarsam sevincimi yazdığım..
Mutluluğumu anlattım, bozmaya çalıştınız. Derdimi anlattım, dertlenip belki derman olursunuz diye daha da dert oldunuz. Acım neşeniz, sevincim hüznünüz oldu. Ve ben bugün anladım ki insan insana yüktür, ötesi değil.
"Susmanın kalesine sığınıyorum. Önümde karanlıktan duvarlar, sırtımda insan yüklü bir gök var."
Biri tüm yaralarını bilip seni ordan vuruyorsa ve buna rağmen sevdiğini söylüyorsa, inanılır mı sözüne?
Bir devlette yurttaşların hem zenginlik peşine düşmeleri hem de ölçülü, tokgözlü olmaları mümkün müdür? Bu iki şeyden birini gözden çıkarmak şarttır değil mi?
