Dışsal olan her şey ben-olmayandır ve öyle kalır; sadece içsel olan, bilinç ve bilinç durumu ben'dir ve refahımız ve sıkıntımız sadece onun içinde yer alır. Bu ben ve ben-olmayan kavramları metafizik için fazlasıyla hamdır zira ben yalın değildir.
En büyük ve en sık rastlanan aptallıklardan biri, hangi türden olursa olsun, hayat için geniş kapsamlı düzenlemeler yapmaktır. Böyle şeyler için insanın baştan sona bütün hayatı hesaba katılır, ne var ki pek az insan o noktaya ulaşır. Ayrıca insan o kadar uzun yaşasa bile hayat yine de planlar için kısadır zira gerçekleştirilmeleri, sanılandan çok daha fazla zaman alır. Kaldı ki bunlar, insana ilişkin her şey gibi başarısızlığa ve engellere o denli maruz kalırlar ki nadiren hedefe ulaştırılabilirler. Ve son olarak her şey elde edilmişse, bu defa da insanın bizzat yıllar içinde değiştiği ve çabalamak konusunda da zevk almak konusunda da hep aynı becerileri muhafaza etmediği hesaba katılmamıştır.
Olabilecek olan olasıdır. Fakat olabilecek olan, kesin olarak olur çünkü aksi takdirde olamaz. Gerçeklik, olasılığın öncülleri sağladığı bir sonun sonucudur.