"Siz insanlar," dedim. "bir şey hakkında konuşurken hemen şöyle söylemek zorunda hissediyorsunuz kendinizi: 'Bu aptalca,bu akıllıca,bu iyi,bu kötü!' Bütün bunların ne anlamı var? Sırf bunları söylemek için mi bir olayın içyüzünü araştırıyorsunuz? Onun niçin olduğu,niçin olması gerekği şeklindeki sebepleri kesinlikle açıklayabiliyor musunuz? Böyle yapsanız, yargılarınızda bu kadar aceleci olmazdınız."
Lord Henry omuz silkerek, "Şu dünyada acı çekmek dışında her şeyi anlayışla karşılayabilirim," dedi. "Acı çekmeyi anlayabilmem mümkün değil. Acı çekmek kötüdür,çirkindir,karanlıktır. Çağımızın qcıya duyduğu sempatide hastalıklı bir şeyler var. İnsan yaşamın renklerine,güzelliğine,coşkusuna sempati duymalı. Hayata dair yaralardan ne kadar az bahsedersek, o kadar iyi."