EbRu
@Ebru2012
Yaşasalar da, ölmüş olsalar da, annenle baban hayatının her anında sen farkına varmasan da yanında olurlar. Bir gerçek, hayatın boyunca taşıyacağın bir pişmanlık gibi. Yokluklarında asla tam olarak toparlayamaz her gün biraz daha onlarla ölürsün.
Sevdiğimiz kitaplar ,anlamadığımız ya da anladığımızı sandığımız ama tekrar okuduğumuzda başka bir anlam, başka bir yön, keşfedilmemiş bir yan bulduğumuz kitaplardır.
Deniz içinde bir damla su önemsiz görünebilir ama ondan faydalanan için her şeydir…
Dünyanın yok oluşunu seyrediyordum. Her yerden ateş açılıyordu. Neredeyse nefes alamıyordum. Hava o kadar ağırdı ki boğazımı yakıyordu. Kurşunlar vızıldamaya devam ediyor, duvar parçaları başımın üzerinden uçuyordu. Bir anlığına gözlerimi kapadım. Ama sesler daha da beterdi: kadınların ve çocukların ağlayışları, yaralıların çığlıkları. Ve o uğultu, hiç durmadan, sanki ayaklarımın altında bir volkan misali patlamak üzereydi…