EbRu
@Ebru2012
Bir kez daha anladı ki insan insanın zehrini alır. Ama onu zehirleyenler de insandı...
O zaman belki de doğru olan şuydu: seven insanlar birbirinin zehrini alır, birbirine şifa olur , birbirini kurtarır. Böylesi daha gerçek, daha insaniydi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaman, iyileştirici bir merhem gibiydi, her geçen gün biraz daha iyileştiriyordu onu, yaralarını sarıyor, ruhunu onarıyordu.
Sanki çok kötü bir rüyadayım ve sana kavuştuğum zaman uyanacağım.
Puan vermedi·192 syf.·
2025 62. kitabı
