Ebru

Defne Yaprağı Direnişi
Bunu izledin mi çok komik ya, boş bakış, yok, dur bulayım, bulma, buluyor, komik değil sonu gelmiyor bir türlü, zaman sünüyor sünüyor zaman kesin kopacak diyorum, kopmuyor, alkış sesleri kahkaha efektleri, zaman sünmeye devam ediyor kopmuyor kendime söyleniyorum, izle işte gerizekalı (insan kendini sertçe uyarabilmeli) daha önemli bir işin mi var hem iyi bir insan bu, keyiflenmiş paylaşmak istiyor sustur içini susmuyor, sonu gelmiyor, durmuyor, uğultu başlıyor telefonu alıp sakince camdan dışarı atıyorum. Defne yaprağı yakarak evinizdeki kötü enerjilerden kurtulun diyor bir kadın, defne yaprağı mı? bu bilgi nereden geliyor, sesler, siren sesleri ayak sesleri, biraz hıçkırık tuhaflıklar iğneler beyazlıklar sonra dümdüz bir çizgi.. İskambil kağıtlarından maça ası seçiyorum bunu bir yerden hatırlıyorum küçük bir cızırtı var hafızamda çıkmıyor, elimdeki kağıda bakıyorum kopuk kopuk sahneler zihnimde, ziyaretçin var diyorlar benim yüzümden diyor, bakıyorum kim bu, bak diyor bu oğlum tatlı bir gülümseme oluşuyor yüzümde oluşmalı ya da, videosu da var hatırlıyorum..galeriden buluyor video başlıyor... Maça ası hatırlıyorum birden zaman sünüyor sünüyor ekranda bir çocuk normal deviniminde bak diyor çokk tatlı ya, zaman çat diye ortadan yarılıyor deli miyim acaba diye kendimi yokluyorum delilik yoklanarak anlaşılacak bir şey değil ki küçükken yere düşünce 1 den 10 a kadar sayıyordum hafızam yerinde mi diye, sonra emin olamayıp annenin adı babanın adı diyordum kendime, hafızamın gidip gitmedigini test ederken zihnimde iki kişi vardı biri akıllı olan hemen soruları soruyordu panik butonu gibi, sonra birgün ya o isimleri uyduruyorsan dedi mavi ekran mavi ekran... koşa koşa eve gidip TV'nin karşısına oturdum kalbim küt küt, ya her şeyi bir önceki düşüşte yarattıysam ve şimdi