EbruLibuk

EbruLibuk
@EbruLibuk
Kendilerinden önce yaşanmış şeyler çocuklara anlatılmaz. İlk başta anlayamayacak kadar küçüktürler, sonra dinleyemeyecek kadar büyürler,daha sonra buna zaman bulamazlar, en sonundaysa artık çok geç olmuştur.
Reklam
Cellatlara arka çıkmış olan bir kahramanın arkasından ağlanmaz. Geri dönüyorum.Ben onu kafamın içinde bir köşeye gömerim.
Böyle olmasını istemezdim ama hep olurdu. Dünyanın bütün Kızılderelileri yenilir, Spartaküs kaybeder, gün batarken sararır, kuşlar döner, Sadri Alışık denilen hergele, her filminde ağlardı. O ağladıkça ben de ağlardım. Nedenini bilmez ağlardım. Ağladıkça Sadri'ye kıl kapar gıcık olurdum. Üçüncü şahıs olarak kalışına, hep gidici kadınları sevişine, bu gidiciliklerin bir mecburiyet gibi duruşuna, Sadri'nin bu mecburiyetlere, giden kişinin özgürlüğü olarak bakıp, ona ihanet etmemek için kendine ihanet edişine...
Neticede yine kapıyı göstermişlerdi. Bu kapıları tanıyordum.Kapanırken enteresan sesler çıkarıyorlardı.