Kandan güçlü bağlar var Nenanne. Burada birbirini bırakmamaya antlaşmış üç can uçuverdi. Mim Dede’nin boynuna sarıldım. Baba kokulu, sen kokulu, kardeş kokulu, cümbez kokulu bir kokuyu çektim içime. Ölüm böyle kokuyorsa güzel şey diye geçti içimden. Yaşarken neden sarılmadığımın pişmanlığı düştü içime. Bir kez bile sarılmamıştım. Sarıldıklarımdan sürülmekten mi korktum Nenanne?
Ben hep çocuk kalsam… Yaşıma bakıp zamanımın geldiğine karar verenler daldaki armuttan, arka bahçedeki yusufçuktan farkım olmadığını öğretti. Bir çeşit üründüm ve toplanıp sepete girdim işte.