İnsan kendi türünün tek örneği olduğunu sanır. Güzel bir meyve, herkesin ısırmak istediği bir körpe salatalık gibi. Bir süre sonra sendeki iyi yönlerin başkalarında da bulunduğunu, başkalarının senden daha kötü olmadıklarını görürsün. Rahatlatır bu seni ama biraz da utanırsın. Utanırsın çünkü minnacık çıngırağını sallamak için çan kulesine tırmanmışsındır, oysa yortularda büyük çanlar çalmaya başlayınca senin çıngırağının sesi bile işitilmez. Çıngırak tek başına çalarken çanların gümbürtüsü içinde sesi boğulur ama koronun içinde onun da sesi işitilir. Anlıyor musun ne demek istediğimi?