Seni affetmek istiyorum ama içimde bir yer diyor ki,eğer affedersen aynı şey tekrar olacak. Sonra başka bir yanım; herkes hata yapabilir, önemli olan sonrası diye fısıldıyor. Gerçekten seviyorum seni ama o sevgiyle birlikte bir sürü duygu taşıyorum artık: şüphe,tedirginlik ve kırgınlık. Bazen affetmeye çalışırken kendimden uzaklaştığımı hissediyorum... Senden istediğim tek şey bana sadık olman değil, ben yeniden guvenebilmek istiyorum, yeniden bana aşık olduğunu hissetmek istiyorum. Bu aşk evliliğe doğru gidiyor dediğin zaman ki gibi gitsin istiyorum. Bu kuracağımız yeni düzende ;daha açık , daha dürüst, daha dikkatli bir ilişki istiyorum. Artık beni sadece sevdiğini söylemen yetmiyor. Korkmadan sorular sormamı, seni yoklamamı, sana yeninden yaklaşmamı yargılamadan karşılamanı istiyorum. Yanımda kalmanı istiyorum ama sessizce değil. Kırıldığım şeyleri inkar etmeden, geliştirmeden, orada durmanı istiyorum. Çünkü affetmek benim tek başıma yapabileceğim bir şey değil. Senin de yeniden inşa etmek için orada olman gerekiyor.